تازه‌ها :
قبلی بعدی
 
رفتار با کلمه
نسخه مناسب چاپ ارسال به دوست
امتیاز: / 3 بدعالی 
۲۵ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۳:۱۵
رفتار با کلمه

فرهیختگان/هرمز علی‌پور: من گاه واژه یا ترکیبی را تا آنجا که در توان ذخیرگی‌ام دارم، با مترادف یا معادله‌هایش جابه‌جا یا که عوض می‌کنم.

 تا وقتی که می‌بینم مناسبت همنشینی لغت‌ها بیشترین نزدیکی را به تعریف یا نشانه‌های زیباشناسی کلام پیدا می‌کند، آنگاه آسوده‌تر و آرام‌ترم. و  نیز بر تلخیص یا توسع مفهومی که شعر حول محور آن می‌گردد، خود را مختار ساخته یا می‌بیند و هر جا از حذف واژه یا سطری دریغم می‌آید که دیگران آن را نمی‌پسندند یا دوست ندارند، این را حسی به من می‌گوید که نمی‌توانم به شرح منطقی آن بپردازم یا آنکه خود را به‌گونه‌ای معاف می‌سازم. من نیز چون هر کس دیگری خصیصه‌های ویژه خود را دارم و هیچ‌گاه به خاطر ارضای سمت‌هایی که سمت جان و دل من نیست و نگاه من نمی‌تواند با آن کنار بیاید، شعرم را تنبیه یا هلاک نمی‌کنم.
که دیری است یاد گرفته‌ام تا برای بیرون شدن از حصار انزوایم منتظر هیچ تلنگری از بیرون نباشم یا اگر که باشم انتظار مدید مرا در مرکزیتی ساکن پرتاب نسازد یعنی محفوظات من تنها منحصر به جنس و بافت لغت و کلام نیست که شکل‌های هندسی و محیطی مناظر و مرایا هم دخیل هستند که هر گاه به آنها نیاز پیدا کنم، ترسیم دوباره‌شان یا پررنگ‌ نمودن‌شان برایم آسان است.
ما و سنت: در رابطه با گسستن از سنت یا فرا رفتن از مدنیت دیروز کلام نگاه من این‌گونه است که فرا رفتن از دیروز، معنایش نفی مطلق آن نیست بلکه یکی از معناهایش تبدیل آن به ذخیره ‌اندیشگی و گستره‌ای برای حضور تداعی‌هاست. امروز ما که بر دیروز ما سایه می‌افکند، به هلاکت او نمی‌انجامد بلکه به مثابه صفحه دوم متن یا ورقه‌ای است که با تربیت خاص و امروزین‌شان کلمه‌ها به ایجاد کلام می‌پردازد و خواندن صفحه دوم بر غیبت صفحه اول محال اگر نباشد یا که بی‌معنا یا معنی، بی‌گمان معیوب ولیکن هست. برای همین است که امروز معقول‌تر می‌توانیم دیروزهای دور و نزدیک را بازخوانی یا ارزیابی کنیم زیرا در حال، در لحظه‌های نزدیک، هیجان و تپش و اندکی‌ تردید و هراس هم هست که نمی‌گذارد آن‌گونه که دوست داری، شما مالک وقت خود باشی، چیزی که حق مسلم شماست، که ارزشی شماست یا به بیانی خود واژگانی تو است. که در این صورت که گفته شد یعنی چهره‌های ناقص‌ تو حضور دارد اما حضوری پراکنده ولی چون به پرونده‌ای تبدیل شود، مبدل به یاد و یادگار می‌شود، یعنی در استحاله کلام و کلمه، از جنسی می‌شود که دیدار و ملاقات آن در ستیزه‌های عصبی نگاه و چهره آسیب نمی‌بیند.
 

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • برگزیده‌ها
صفحه نخست arrow آرﺷﯿﻮ بخشهای خبری arrow آرشیو یادداشت ها arrow آرشیو یادداشت فرهنگ arrow رفتار با کلمه
0.4415